admin

  1. Ana Sayfa
  2. admin
Makaleler
Suç Üstlenme Suçu (M.270)

Suç üstlenme suçu, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun ikinci bölümünde, adliyeye karşı suçlar bölüm   270. Maddesinde düzenlenmiş ve yaptırım altına alınmıştır.

Türk Ceza Kanunu’nun 270. Maddesi; “Yetkili makamlara, gerçeğe aykırı olarak, suçu işlediğini veya suça katıldığını bildiren kimseye iki yıla kadar hapis cezası verilir. Bu suçun üstsoy, altsoy, eş veya kardeşi cezadan kurtarmak amacıyla işlenmesi halinde; verilecek cezanın dörtte üçü indirilebileceği gibi tamamen de kaldırılabilir.” Şeklindedir.

TCK’da suç üstlenme bağımsız bir suç olarak tanzim edilmiştir[1]. Suç üstlenme eylemi farklı nedenlerle gerçekleştirilebilir. Bazı durumlarda fail, akrabalarını, tanıdıklarını korumak için bu fiili işleyebilir[2]. Kimi zaman da fail kendisini korumak düşüncesiyle işleyebilir. İnsanlar maddi menfaat elde etmek amacıyla da işlemedikleri suçları kendilerine isnat edebilir[3]. İşi olmayan kimseler, sokakta yaaşayanlar, konaklama, beslenme gibi ihtiyaçlarını karşılayabilmek için kendi kendilerini itham edebilirler[4]. Psikolojik sorunları olan kişiler de başkalarını korumak için olabileceği gibi, yaşadıkları hezeyanlar sonucu olmamış suçları olmuş gibi göstererek kendilerini itham edebilirler[5].

Korunan Hukuki Değer

Suç üstlenme, adli makamların hataya düşürülmelerini[6], isabetsiz hüküm vermelerini ve dolayısıyla tibarlarını kaybetmelerini önlemek amacıyla suç olarak ihdas edilmiştir[7]. Suç üstlenme suçu ile, adliyenin kişisel birtakım düşüncelerle hataya düşürülmesi önlenmek istenmiştir[8].

Suçun Unsurları

TCK’nın 270. Maddesinde yaptırım altına alınan fiil; yetkili makamlara gerçeğe aykırı olarak suçu işlediğini veya suça katıldığını bildirmektir. Fail tarafından kendisine yüklenen suç, hiç işlenmemiş olabileceği gibi, gerçekte işlenmiş de olabilir, fail ile suç arasında bir ilginin bulunması gereklidir[9].

Suç üstlenme suçunun faili herkes olabilir. Ancak fail hakkında kendi kendini itham ettiği suç bakımından bir soruşturma ya da kovuşturanın mevcut olmaması gerekir[10].

Suç üstlenme suçu ancak kasten işlenebilen bir suçtur. Failin belirli bir sakile hareket etmesinin bir önemi bulunmamaktadır. Fail gerçeğe aykırı suç işlediğini, kendisini itham ettiğini bilmeli ve bunu istemelidir[11].

Burada dikkat edilmesigereken husus, suç üstlenme suçunun altsoy, üstsoy, eş ya da kardeşi cezadan kurtarmak amacı ile işlenmesi durumunda verilecek cezanın dörte üçü indirileceği gibi faile hiç ceza da verilmeyebilir[12].

Suçun Özel Görünüş Şekilleri

Sırf hareket suçu olan suç üstlenme suçu açısından icra hareketleri kısımlara ayrılabildiği hallerde bu suça teşebbüsten bahsedilebilecektir[13]. Suç üstlenme suçunda fail, işlemediği bir suçu yetkili makamlar önünde üstlenmektedir.

Yetkili makamlar huzurunda itirafta bulunan kişi, başkasının işlediği bir suçu üstlenmiş ise, gerçek fail ile aralarında bir anlaşmanın varlığı halinde asıl fail de azmettiren olarak suça iştirak etmiş sayılabilecektir[14]. Suç üstlenme suçunun faili, masum bir kimseyi bu suçun şeriki (ortağı) olarak adliyeye bildirmesi durumunda hem iftira suçundan (TCK m.267) hem de suç üstlenme suçundan cezalandırılır[15].

 

Av. Osman Talha YILDIZ

[1] Artuk, Emine-Gökcen,Ahmet-Yenidünya,Caner, Özel Hükümler, Adalet Yayınevi, 15. Baskı, Ankara, 2015, s.1197.

[2] Yarg. 4. CD., 23.03.2006, 7526/2930, Artuk-Gökcen-Yenidünya, TCK Şerhi, s.5465.

[3] A.g.e. s.1197.

[4] Hafter, s.795; Gözübüyük, Adliye, s.483.

[5] Hafter, s.795, 796.

[6] Hügli, s.44,45.

[7] Soyaslan, s.541.

[8] Artuk, A.g.e., s.1198.

[9] Erem, II, s.1514; Önder, s.277; hügli, s.47; Malkoç-Güler,II, s.2279.

[10] Artuk, A.g.e., s.1199.

[11] Logoz, II, s.714; Soyaslan, s.542.

[12] Soyaslan, s.542.

[13] Artuk, A.g.e., s.1200.

[14] Erem, II, s.1514,1515 – Artuk, A.g.e., s.1200.

[15] Erem, A.g.e. 1515 – Artuk A.g.e. s.1200.

Makaleler
İntihara Yönlendirme Suçu (TCK m. 84)

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 84. Maddesinde düzenlenen intihara yönlendirme suçu, suç genel teorisi açısından birtakım özellikler arz etmektedir. “ intihar edenin ruhsuz bedeni üzerinde uygulanacak cezanın hiçbir etkisi olmayacağından ve gülünç bir durum arz edeceğinden, bir kimsenin kendisini öldürmesi suç değildir. Esas fiil yani intihar suç olmayınca ona iştirak de genel kural gereğince suç değildir. Çünkü kendisi suç olmayan bir fiile iştirak de cezayı gerektirmez[1].”

 

İntihar eylemi kanunen yaptırım altına alınmadığı için ona iştirak de suç sayılmayacaktır. İntihara yönlendirilen, suçun faili esas fiili kendisi icra etmediğinden kasten öldürmeden de sorumlu tutulamayacaktır.

 

Suçla Korunan Hukuki Değer

 

İntihara yönlendirme suçu ile korunan hukuki değer 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81. Maddesinde düzenlenen adam öldürme suçunda korunan hukuki değer ile aynıdır. Bu suç ile insanın yaşama hakkı, insan hayatı korunmaktadır[2].

 

Bizim hukukumuzda intihar etme fiili, suç olarak düzenlenmemiştir[3]. İntihar ölümle neticelenmişse, ortada fail bulunmadığından ölenin cezalandırılması mümkün değildir[4].

 

Suçun Unsurları

 

İntihara yönlendirme suçu Türk Ceza Kanunu madde 84’de şu şekilde düzenlenmiştir; “Başkasını intihara azmettiren, teşvik eden, başkasının intihar kararını kuvvetlendiren ya da başkasının intiharına herhangi bir şekilde yardım eden kişi, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.” Şeklindedir. Birinci fıkrada, belirli bir kimsenin intihara azmettirilmesi, teşvik edilmesi, intihar kararının kuvvetlendirilmesi, intihara yardım edilmesi fiilleri yaptırım altına alınmıştır[5].

 

İntiharın gerçekleşmesi halini düzenleyen maddenin ikinci fıkrasında ise daha ağır cezayı gerektiren nitelikli unsur yaptırıma bağlanmıştır[6].

 

İntiharın gerçekleşmesi durumunda, kişi dört yıldan on yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Başkalarını intihara alenen teşvik eden kişi, üç̧ yıldan sekiz yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. (Mülga ikinci cümle: 29/6/2005 – 5377/10 Md.) İşlediği fiilin anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği gelişmemiş olan veya ortadan kaldırılan kişileri intihara sevk edenlerle cebir veya tehdit kullanmak suretiyle kişileri intihara mecbur edenler, kasten öldürme suçundan sorumlu tutulurlar.” Şeklinde düzenlenmiştir.

 

Maddenin 3. Fıkrası başkalarının intihara alenen teşvik edilmesi suçunu düzenlemiştir. Son fıkrada ise intihara sevk ve mecbur etme fiillerini icra eden kimselerin sorumluluğu düzenlenmiştir[7].

 

İntihara yönlendirme suçu; bir başkasını intihara azmettirme, intihara teşvik etme, intihar kararını kuvvetlendirme, intihara yardım etme şeklinde işlenebilir. Başkalarını intihara alenen teşvik etme suçunda ise belirli bir kişi muhatap alınmamış olmalıdır[8]. Bu suçun intihara yönlendirme suçundan farkı ise mağdurun belirli veya belirlenebilir kişiler olmasıdır[9].

 

Müntehirin cebir veya tehdit kullanmak suretiyle intihara mecbur edilmesi durumunda, fail kasten öldürme suçundan dolayı cezalandırılır[10].

 

İntihara yönlendirme suçunun faili, mağduru intihara yönlendiren kimsedir. Bu suçun mağduru ise intihara yönlendirilen kimsedir. Bu suç ancak kasten işlenebilen bir suçtur. Failin başkasının intihar kararını kuvvetlendirmesi, yardım etmesi gerekir. Bu suçta ayrıca saik aranmaz[11].

 

Suçun Özel Görünüş Şekilleri

 

İntihara yönlendirme suçu, kişinin intihar girişiminde bulunması ile tamamlanır. Ayrıca ölümün gerçekleşmesi aranmaz[12]. Fail mağduru cebir ya da tehdit uygulayarak intihara yönlendirmiş ancak mağdur ölmemişse, burada fail kasten öldürme suçuna teşebbüsten cezalandırılır[13].

 

Bir kişiyi intihar etmeye yönlendirmek için başka bir kimseyi azmettiren, intihara yönlendirme suçuna azmettirme suçunu işlemiş olur[14].

 

Birden fazla kimse tek bir hareketle intihara yönlendirilmişse aynı neviden fikri içtima hükümleri uygulanır. Bir suç işleme kararının icrası kapsamında aynı kişi değişik zamanlarda birden fazla defa intihara yönlendirilse ve mağdur her seferinde intihar girişiminde bulunursa, zincirleme suç hükümleri uygulanmalıdır[15]. İntihara yönlendirme suçu savcılık tarafından re’sen (görevi sebebiyle) soruşturulur.

 

                                                                      Av. Osman Talha YILDIZ

 

[1] Artuk, Emine-Gökcen,Ahmet-Yenidünya,Caner, Özel Hükümler, Adalet Yayınevi, 15. Baskı, Ankara, 2015, s.212.

[2] Özbek, Veli Özer-Kanbur, Nihat-Doğan,Koray-Bacaksız,Pınar-Tepe,İlker, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, 7. Baskı, Ankara 2014, s.167; Tezcan, Durmuş-Erdem, Mustafa Ruhan-Önok, Murat, Teorik ve Pratik Ceza Özel Hukuku, 11. Baskı, Ankara 2014, s.182; Centel, Nur – Zafer, Hamide- Çakmut, Yenerer Özlem, Kişilere Karşı İşlenen Suçlar, Cilt I, İstanbul 2011, s.81 vd.

[3] Toroslu, Nevzat, Ceza Hukuku Özel Kısım, Ankara 2010, s.35; Tezcan- Erdem- Önok, s.171

[4] Özbek-Kanubur-Doğan-Bacaksız-Tepe,s.168

[5] Özbek-Kanbur-Doğan-Bacaksız-Tepe, s. 178; Tezcan-Erdem-Önok, s.171.

[6] Koca, Mahmut – Üzülmez, İlhan, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, 1. Baskı Ankara 2013, s.125.

[7] Artuk, Gökcen, Yenidünya, A.g.e. s.214.

[8] Toroslu, s.38; Hafızoğulları-Özen, s.67.

[9] Özbek-Kanbur-Doğan-Bacaksız-Tepe, s. 180; Tezcan-Erdem-Önok, s.174.

[10] Artuk, Gökcen, Yenidünya, A.g.e. s.220.

[11] Toroslu, s.37.

[12] Benzer Görüş için bkz. Tezcan-Erdem-Önok, s.1187,189; Centel-Zafer-Çakmut, s.90.

[13] Artuk, Gökcen, Yenidünya, A.g.e. s.222.

[14] Centel-Zafer-Çakmut, s.91.

[15] Tezcan-;Erdem-Önok, s.190.

Makaleler
KIDEM TAZMİNATI NEDİR?

Kıdem tazminatı, 1475 sayılı E. İş Kanunu’nun yürürlükteki 14. maddesinde “işçinin işe başladığı tarihten itibaren hizmet akdinin devamı süresince her geçen tam yıl için işverence işçiye 30 günlük ücreti tutarında kıdem tazminatı ödeneceği” belirtilmektedir. Kıdem tazminatı; işçinin işyerine bağlılığı göz önünde tutularak, çalıştığı yıllara göre, işveren tarafında işçiye kanuni şartları varsa ödenmesi gereken, bir işten çıkış veya ayrılış tazminatıdır[1].

1475 sayılı E. İş Kanunu 14. Maddesi’nde, işçilerin hangi koşullarda kıdem tazminatına hak kazanabilecekleri belirtilmiştir. Bu hükme göre; “Bu Kanuna tabi işçilerin hizmet akitlerinin: kanunda belirtilen nedenlerle veya işçinin ölümü ile sona ermesi ve işçinin en az bir yıl çalışmış olması gereklidir.”

İşveren Tarafından İş Sözleşmesinin Feshi:

4857 sayılı İş Kanunu’nun 17. ve 18. Maddesine göre işveren tarafından iş sözleşmesinin bildirimli fesihle sona ermesi halinde (işten çıkarma) işçi kıdem tazminatına hak kazanır. İş Kanunu’nun 25. Maddesinde düzenlendiği üzere “ahlak ve iyi niyet kurallarına aykırılık halleri dışında bildirimsiz fesih ile; zorlayıcı nedenlerle veya tutuklanma ver gözaltına alınma nedeniyle bildirimsiz fesih ile sona erdirilmesinde, işçi kıdem tazminatına hak kazanabilecektir.”

“Belirli süreli iş sözleşmelerinde süre, kendiliğinden sona ereceğinden, işçinin kıdem tazminatı hakkı doğmaz ancak, belirli süreli iş sözleşmesinin sürenin bitiminden önce, işveren tarafından haklı neden olmadan sona erdirilmesi hallerinde, koşulların oluşması halinde işçi kıdem tazminatına hak kazanabilecektir[2].”

İşçi Tarafından İş Sözleşmesinin Feshi:

4857 sayılı İş Kanunu’nun 17. Maddesine göre; işçinin, iş sözleşmesini bildirimli fesihle sona erdirmesi halinde (istifa) işçi kıdem tazminatına hak kazanamaz. Ancak İş Kanunu’nun 24. Maddesinde de belirtildiği üzere; iş sözleşmesinin işçi tarafından bildirimsiz fesih ile sona erdirilmesi halinde işçi kıdem tazminatına hak kazanabilecektir. İş sözleşmelerinin, “Muvazzaf askerlik, yaşlılık, malullük aylığı, toptan ödeme almak maksadıyla ve evlilik nedeni ile işçi tarafından sona erdirmesi halinde bildirim sürelerine uyularak iş sözleşmesinin feshi gerekir[3].”

Kıdem Tazminatı Yasası Nedir?

Kıdem tazminatı konusu, Türkiye’de son zamanlarda en çok konuşulan konular arasında yer almaktadır. İş Kanunu ile bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararname’lerde değişiklik yapılması ile bazı alacakların yeniden yapılandırılmasına dair kanun tasarısı (Torba Yasa) kapsamında yer alan kıdem tazminatı düzenlemesi; 25 yaşın altında ya da 50 yaşın üstünde olan işçiler ile yapılacak olan iş sözleşmelerinde İş Kanunu’nun öngördüğü sınırlamaların aranmayacağını belirtmektedir.

Yapılacak olan düzenleme ile kıdem tazminatı için işveren tarafından ayrılan aylık primlerin bir kısmının fonda toplanması planlanıyor. Bu durumda işçilerin 11 günlük kıdem tazminatı hakları devlet fonuna aktarılacak, 19 günlük kıdemleri ise yine işveren sorumluluğunda olacaktır.

Bu konu hakkında en çok tartışılan kısım ise; kıdem tazminatının bir kısmının fona ayrılması sonucunda, işçinin iş akdinin sonlanması ile alınıp alınamamasıdır. Şayet bu düzenlemenin yürürlüğe girmesi iler, işverenler tarafından işten çıkarılan işçiler, kıdem tazminatlarının ilgili kısmını 60 yaşından önce alamayacaktır[4].

Bu düzenleme mevcut durumda çalışanları kapsamayacak ancak yeni işe girecek olan kişiler kıdem tazminatı düzenlemesinden etkilenecekler. Mevcut çalışanların, sistem değişikliğine kadar olan döneme ait kıdem tazminatına ilişkin hakları saklı kalacaktır.

Yeni sistem ile alakalı pek çok kişinin cevabını merak ettiği soruların başında “Kıdem tazminatı fonu nedir?” sorusu gelmektedir. Kıdem tazminatı fonu, tamamlayıcı emeklilik sisteminin bir parçasıdır. Maaşta yapılacak kesintilerin emeklilik için fonda biriktirilmesi ile, fonda biriken primlerle işçi haklarının ve emekliliğinin güvence altına alınması öngörülmektedir. Yeni sistemde işçi tazminatının bir kısmını işten ayrıldığında, bir kısmını ise emekli olması durumunda alması hedeflenmektedir[5].

Kıdem Tazminatı Kalkacak mı?

“Kıdem tazminatı fonu sorununda tamamlayıcı emeklilik sistemi ile ilgili iki model üzerinde çalışmalar devam ediyor. İlk modelde çalışanların tamamına zorunlu tutulması, ikinci modelde ise isteğe bağlı olması düşünülüyor. Yeni kıdem tazminatı fonu ile alakalı planlanan modelde 30 günlük kıdem tazminatının 19 günlük kısmı, sistemde devam ediyor, kalan 11 günlük kısım ise fonda birikiyor. Yasanın yürürlüğe girmesi ile sigortalı çalışan işçilerin geçmişe dönük kıdem tazminatı haklarının aynı şartlarla korunması amaçlanmaktadır.

Yeni kıdem tazminatı kanun tasarısı ile alakalı olarak ise öncekinden farklı bir model üzerinde çalışılmaktadır. Bahsedilen iki formülden bir tanesi, 11 günlük kıdemin, kıdem tazminatı fonuna aktarılmasını kapsamaktadır. Diğer formülde ise kıdem tazminatı fonu için %6’lık bir prim kesintisi öngörülüyor.

Mevcut sistemde İş Kanunu’nun işçi, emeklilik, askerlik, kadın çalışanların evlenmesi ve yaş dışındaki emeklilik koşullarının sağlanması dışında kendi isteğiyle işten ayrılırsa kıdem tazminatı alamıyor. İşveren ahlak ve iyi niyet kurallarına aykırılıktan işten attığında da kıdem tazminatı ödenmiyor.

Kıdem tazminatına hak kazanabilmek için bir iş yerindeki çalışma süresinin en az bir yıl olması gerekiyor. Bir yılı doldurmayanlara kıdem tazminatı ödenmiyor. İşveren örgütleri, bu uygulamanın fon sistemine geçildiğinde de devam etmesini talep etti[6].

Av. Osman Talha YILDIZ

 

[1] Senyen, E.Tuncay – Kaplan, Bireysel İş Hukuku Yenilenmiş 7. Baskı, s.256.

Makaleler
Haksız Arama Suçu (Madde 120)

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 120. Maddesinde düzenlenen haksız arama suçu; “hukuka aykırı olarak bir kimsenin üstünü veya eşyasını arayan kamu görevlisine üç aydan bir yıla kadar hapis cezası verilir.” Şeklinde düzenlenmiştir.

 

Haksız Arama Suçu ile Korunan Hukuki Değer

 

Kişilerin üzerinin ve eşyasının haksız olarak aranması insan haysiyetine bir tecavüz teşkil ettiği gibi[1] kişi dokunulmazlığının bir devamı olan özel hayatın gizliliğine karşı da bir saldırı oluşturur[2].

 

1982 Anayasamızın 20. Maddesin 2. Fıkrasında; “Millî güvenlik, kamu düzeni, suç işlenmesinin önlenmesi, genel sağlık ve genel ahlâkın korunması veya başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması sebeplerinden biri veya bir kaçına bağlı olarak, usulüne göre verilmiş hâkim kararı olmadıkça; yine bu sebeplere bağlı olarak gecikmesinde sakınca bulunan hallerde de kanunla yetkili kılınmış merciin yazılı emri bulunmadıkça; kimsenin üstü, özel kâğıtları ve eşyası aranamaz ve bunlara el konulamaz. Yetkili merciin kararı yirmi dört saat içinde görevli hakimin onayına sunulur. Hâkim, kararını el koymadan itibaren kırk sekiz saat içinde açıklar; aksi halde, el koyma kendiliğinden kalkar.”

 

Şeklinde düzenlenerek, kimsenin özel eşyalarının hakim kararı ve gecikmesinde sakınca bulunan haller dışında hiç kimsenin üstü, özel eşyalarının aranamayacağı kanunla hüküm altına alınmıştır.

 

Bu suçun ihdası ile kamu görevlilerinin mevzuata aykırı davranarak kişinin özel hayatının gizliliğine müdahalesi cezalandırılmıştır[3].

 

Haksız Arama Suçunun Unsurları

 

Maddi Unsurlar

 

Bu suçta yaptırıma bağlanan fiil; kamu görevlisinin hukuka aykırı olarak bir kimsenin üstünü veya eşyasını aramasıdır[4]. Kanunun izin verdiği ölçüde bir arama yapılması durumunda arama haksız olmayacak ve hukuka uygun arama olacaktır.

 

Suçun gerçekleşebilmesi için, kamu görevlisinin görevinin verdiği yetkiyi kötüye kullanarak kişinin üstünü ve eşyasını aramalıdır. Kamu görevlisinin yetkisini aşarak yaptığı arama da haksız arama niteliği taşımaktadır.

 

Hukuka aykırı aramadan bahsedebilmek için Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 119. Maddesinde belirtilen; arama kararının bulunması ve arama kararında belirtilen sınırlara uyulması gerekmektedir.

 

Bu suçun faili ancak kamu görevlisi olabilir[5]. CMK 119. Maddesinde belirtildiği üzere arama kararı hakim tarafından verilir. Adli arama kararı soruşturma aşamasında sulh ceza hakimi, kovuşturma aşamasında ise, davaya bakan mahkeme tarafından verilir.

 

5271 sayılı CMK’nun 119. Maddesinde; “Hâkim kararı üzerine veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde Cumhuriyet savcısının, Cumhuriyet savcısına ulaşılamadığı hallerde ise kolluk amirinin yazılı emri ile kolluk görevlileri arama yapabilirler. Ancak, konutta, işyerinde ve kamuya açık olmayan kapalı alanlarda arama, hâkim kararı veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının yazılı emri ile yapılabilir. Kolluk amirinin yazılı emri ile yapılan arama sonuçları Cumhuriyet Başsavcılığına derhal bildirilir.” Şeklinde arama kararının nasıl alınacağını açıkça belirtmiştir.

 

Suçun mağduru hukuka aykırı bir şekilde üşüt veya eşyası aranan kimsedir[6]. Bu suçun manevi unsuru kasttır. Haksız arama suçu ancak kasten işlenebilir[7]. Dikkat ve özen yükümlülüğüne uymama şeklinde bu suçun işlenmesi mümkün olmadığından taksirli hali cezalandırılmamıştır. “Haksız arama suçunda bir kişinin üstünün ya da eşyasının hukuka aykırı olarak arandığının bilinmesi ve eylemin istenmesi halinde suç oluşur[8].”

 

Suçun Özel Görünüş Şekilleri

 

Haksız arama suçu hukuka aykırı bir şekilde kamu görevlileri tarafından bir kimsenin üstünün veya eşyasının aranması ile tamamlanacağı için, icra hareketlerinin kısımlara bölünebildiği durumlarda bu suça teşebbüs mümkün hale gelecektir. Aramanın bitmesi ile sona eren haksız arama suçu sırf hareket suçudur.

 

Bu suça iştirakın her hali mümkündür. Haksız arama suçu yalnızca kamu görevlileri tarafından işlenebilen bir suç olması itibariyle özgü suç özelliği taşır.

 

Haksız üst arama suçunun oluşması bakımından, kanunun öngördüğü usul ve şartlar haricinde bir kimsenin üstünün aranması yeterli olduğundan, failin bunun dışındaki kötü muameleleri ayrı suç teşkil eder[9]. Mağdurun üstünün aranmasının yanı sıra bir başka suç ile birlikte işlenmesi halinde (örneğin; tokat atılması, konutuna girilmesi) ayrıca konut dokunulmazlığının ihlali suçundan da cezalandırılır. Kasten yaralama suçunda verilecek cezalar ise içtima ettirilir[10].

 

Av. Osman Talha YILDIZ

[1] Akıncı, Füsun Sokullu, “Kişinin Üzerinin Aranması ve İnsan Hakları”, İHİD., Prof. Dr. Lütfi Duran’a Armağan Özel Sayısı, S.:1-3, 1988, s. 261-269,262. Ayrıca bkz. Artuk, Emine-Gökcen, Ahmet-Yenidünya, Caner, Ceza Hukuku Özel Hükümler,15. Baskı,Ankara 2015, s.455

[2] Hafızoğulları-Özen,s.219

[3] Artuk, Emine-Gökcen, Ahmet-Yenidünya, Caner, Ceza Hukuku Özel Hükümler,15. Baskı,Ankara 2015, s.456

[4] A.g.e. s.456

[5] Yargıtay 2. Ceza Dairesi, 09.12.2009, 42550/46414

[6] Artuk, Emine-Gökcen, Ahmet-Yenidünya, Caner, Ceza Hukuku Özel Hükümler, s.459

[7] Hafızoğulları-Özen, s.221.

[8] A.g.e. s.459

[9] A.g.e. s.460

[10] Hafızoğulları-Özen, s.221.

Makaleler
Eziyet Suçu (TCK m. 96)

  Geçen hafta ki yazımızda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 94 ve 95. Maddelerinde düzenlenen işkence suçundan bahsetmiştik. Bu haftaki yazımızda yine aynı kanunun 96. Maddesinde düzenlenen eziyet suçundan ve eziyet suçunun işkence suçundan farklarını anlatacağız.

 

Eziyet kelime anlamıyla “zulüm, sıkıntı veya güçlük[1]” anlamlarına gelmektedir. TCK’nın 96. Maddesi 1. fıkrasında eziyet suçu ise şu şekilde düzenlenmiştir;

 

“Bir kimsenin eziyet çekmesine yol açacak davranışları gerçekleştiren kişi hakkında iki yıldan beş yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.”

 

“Eziyet suçunda korunan hukuki değer, tıpkı işkence suçunda olduğu gibi söz konusu hareketlere hedef olan kişinin vücut bütünlüğü, ruh ve beden sağlığı, şeref ve haysiyetidir[2]. Ancak işkenceden farklı olarak, bu suçun faili açısından gösterdiği özellik sebebiyle, kamu idaresine ve adliyeye karşı suç niteliği taşımadığını belirtmek gerekir[3].

 

Eziyet Suçunun Unsurları

 

Eziyet suçunda yasaklanan fiil, TCK’nın 96. Maddesinde de belirtildiği üzere bir kimsenin eziyet çekmesine yol açacak davranışları gerçekleştirmektir. “Hükmün gerekçesine göre eziyet; sistematik şekilde bir kişiye karşı insan onuru ile bağdaşmayan, bedensel veya ruhsal yönden acı çekmesine, aşağılanmasına yol açacak nitelikte olmalıdır[4].”

 

İşkence veya eziyet teşkil eden eylemlerin, sivil vatandaşlar tarafından gerçekleştirilmesi halinde de eziyet suçu oluşacaktır. Burada dikkat edilmesi gereken husus, kamu görevlilerinin görevleriyle bağlantılı olmamak kaydıyla bir kimse üzerinde yapmış olduğu, insan onuruyla bağdaşmayan, aşağılayıcı, sistematik, kişiye bedensel veya ruhsal yönden acı veren davranışlar da eziyet suçunu oluşturacaktır.

 

“Eziyet fiilinin belirli bir plan dahilinde işlenmesi gerekmektedir. Ani olarak gerçekleştirilen fiiller, fiilin niteliğine göre ilgili suç tipini oluşturur[5].”

 

Eziyet Suçu özgü suç niteliği taşımadığı için bu suçun faili herkes olabilir. “Failin kamu görevlisi olması ve görevi dolayısıyla fiili işlemesi halinde işkence suçu gerçekleşir[6].” Eziyet suçunun mağduru da herkes olabilir ancak suçun aşağıdaki hükümler çerçevesinde işlenmesi halinde suçun cezası ağırlaştırılmıştır.

 

Eziyet suçunun daha ağır cezayı gerektiren nitelikli unsuru olarak ise Türk Ceza Kanunu’nun 96. Maddesi 2. Fıkrasında ise; “Yukarıdaki fıkra kapsamına giren fiillerin;

 

  1. Çocuğa, beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye ya da gebe kadına karşı,
  2. Üstsoy veya altsoya, babalık veya analığa ya da eşe karşı, İşlenmesi halinde, kişi hakkında üç yıldan sekiz yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.” Şeklinde düzenlenmiştir.

 

Suçun konusunu ise bu suçun mağduru olan kişinin, vücut bütünlüğü, beden ve ruh sağlığı, kişinin şeref ve haysiyeti oluşturmaktadır. Eziyet suçunun manevi unsuru kasttır. Bu suç, işkence suçunda da bahsettiğimiz gibi ancak kasten işlenebilen bir suçtur. Failin insan onuru ile bağdaşmayan, mağdura bedensel veya ruhsal yönden acı veren, kişinin irade ve algılama yeteneğini ortadan kaldıran davranışları bilerek ve isteyerek meydana getirmesi aranmaktadır. Bu suçta mağdurun, eziyet suçuna rıza göstermesi (m.26/2) de bir hukuka uygunluk sebebi teşkil etmemektedir.

 

 

Suçun Özel Görünüş Şekilleri

 

Failin, engel bir sebeple icra hareketlerini tamamlayamaması sonucunda eziyet suçuna teşebbüsten bahsedilebilecektir (m.35). ancak failin icrasına başladığı eziyet fiilinden gönüllü olarak vazgeçmesi (m.36) halinde vazgeçme anına kadar oluşan suçtan fail sorumlu olacaktır.

 

Kasten yaralama, tehdit, hakaret gibi suçların belirli bir plan dahilinde ve süreçte işlenmesi halinde eziyet, ani olarak gerçekleşmesi halinde ise ,ilgili suç tipi oluşacaktır.

 

Eziyet suçu savcılık tarafından re’sen soruşturulur ve suçun yaptırımı şikayete tabi değildir.

 

Av .Osman Talha YILDIZ

 

[1] https://sozluk.gov.tr Erişim Tarihi: 03.11.2020

[2] Artuk, Emine-Gökcen, Ahmet-Yenidünya, Caner, Özel Hükümler, s.258.

[3] Bkz. Soyaslan, Özel Hükümler, s.213.

[4] A.g.e. s.258.

[5] Yargıtay 8. Ceza Dairesi, 11.06.2012, 7409/19929 Sayılı Kararı.

[6] Üzülmez, İşkence ve Eziyet Suçu, s.232,233

Makaleler
İşkence Suçu (TCK 94,95)

İşkence suçu, Türk Ceza Kanunu’nun kişilere karşı suçlar bölümünde 94. ve 95. maddelerinde işkence ve eziyet başlığı altında düzenlenmiştir. Ayrıca Türkiye Anayasa’sının 17/3 maddesinde; “kimseye işkence ve eziyet yapılamaz; kimse insan haysiyetiyle bağdaşmayan bir cezaya veya muameleye tabi tutulamaz.” Şeklinde işkence suçu düzenlenmiştir.

Türk Ceza Kanunu’nun 94. maddesi; “Bir kişiye karşı insan onuruyla bağdaşmayan ve bedensel veya ruhsal yönden acı çekmesine, algılama veya irade yeteneğinin etkilenmesine, aşağılanmasına yol açacak davranışları gerçekleştiren kamu görevlisi hakkında üç yıldan oniki yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.” Şeklindedir.

Korunun hukuki değer

İşkence suçunda, işkenceye maruz kalan kişiye ait menfaatlerin korunmaktadır. işkence, bir kişiye karşı insan onuru ile bağdaşmayan; bedensel veya ruhsal yönden acı çekmesine, algılama ve irade yeteneğinin etkilenmesine neden olan, aşağılanmasına yol açacak davranışlar şeklinde tezahür etmektedir.[1] Bu suçla bireyin vücut bütünlüğü, ruh ve beden sağlığı korunmaktadır. İşkence suçunun faili ancak kamu görevlileridir. Halk arasında bilenen işkence suçu, aslında, kamu görevlisi olmayan kişiler tarafından işlenen suç vasfı itibariyle eziyet suçunu oluşturmaktadır.

Suçun unsurları

TCK’nın 94. maddesinde belirtildiği üzere; Bir kişiye karşı insan onuruyla bağdaşmayan ve bedensel veya ruhsal yönden acı çekmesine, algılama veya irade yeteneğinin etkilenmesine, aşağılanmasına yol açacak davranışlar” işkence suçunun bir kişi tarafından gerçekleştirilen icrai ve iradi insan davranışını oluşturmaktadır.

“Belli bir süreç içerisinde uygulanan hareketler bir bütün olarak, kişinin bedensel veya ruhsal yönden acı çekmesine, algılama ve irade yeteneğinin etkilenmesine veya aşağılanmasına yönelikse işkence suçu oluşacaktır[2].”

Yukarıda da belirttiğimiz üzere işkence suçunun faili ancak kamu görevlileri olabilir. Özgü bir suç olan işkence suçu, her kamu görevlisi tarafından işlenebilir. Ancak kamu görevlisi işkence fiilini görevinin ifası sırasında, görevden kaynaklanan nüfuzunu suiistimal ederek gerçekleştirmelidir. Görevle ilgisi olmaksızın bir kamu görevlisinin kişiler üzerinde işkence yapması ancak TCK’nın 96. Maddesinde düzenlenen eziyet suçunu oluşturur.

İşkence suçu mağdur açısından bir özellik arz etmemektedir. İşkence suçunun mağduru herkes olabilir. Göreviyle ilgili olarak kamu görevlisi ile muhatap olan herkes bu suçun mağduru olabilir. İşkence suçunun konusu ise işkence suçu mağdurunun vücudu, bedensel veya ruhsal yönden acı çektirilmesine sebep olunması daha ileri gidilerek, kişinin yaşam hakkıdır.

Cezanın artırılmasını gerektiren nitelikli unsurlar

TCK’nın 94. maddesi 2. fıkrasında düzenlenen, ceza da artırım yoluna gidilmesi gereken unsurlar; işkence suçunun; “Çocuğa, beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye ya da gebe kadına karşı, Avukata veya diğer kamu görevlisine karşı görevi dolayısıyla, işlenmesi halinde, sekiz yıldan onbeş yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.” “Aynı maddenin 3. Fıkrasında ise; “Fiilin cinsel yönden taciz şeklinde gerçekleşmesi halinde, on yıldan onbeş yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.” Şeklindedir.

İşkence suçu ancak kasten işlenebilen bir suçtur. Failin, mağdura karşı bedensel veya ruhsal yönden acı verici, irade yeteneğini ortadan kaldırır nitelikte hareketler yaptığını bilmeli ve istemelidir. Amirin emri ile kamu görevlisinin işkence yaptığı savunması işkencenin haklılığı yönünde gerekçe kabul edilemez[3].

İşkence suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış halleri

            TCK’nın 95. maddesinde düzenlenen neticesi sebebiyle ağırlaşmış işkence;

“(1) İşkence fiilleri, mağdurun;

  1. a) Duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına,
  2. b) Konuşmasında sürekli zorluğa,
  3. c) Yüzünde sabit ize,
  4. d) Yaşamını tehlikeye sokan bir duruma,
  5. e) Gebe bir kadına karşı işlenip de çocuğunun vaktinden önce doğmasına,

Neden olmuşsa, yukarıdaki maddeye göre belirlenen ceza, yarı oranında artırılır.

(2) İşkence fiilleri, mağdurun;

  1. a) İyileşmesi olanağı bulunmayan bir hastalığa veya bitkisel hayata girmesine,
  2. b) Duyularından veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesine,
  3. c) Konuşma ya da çocuk yapma yeteneklerinin kaybolmasına,
  4. d) Yüzünün sürekli değişikliğine,
  5. e) Gebe bir kadına karşı işlenip de çocuğunun düşmesine,

Neden olmuşsa, yukarıdaki maddeye göre belirlenen ceza, bir kat artırılır.

(3) İşkence fiillerinin vücutta kemik kırılmasına neden olması halinde, kırığın hayat fonksiyonlarındaki etkisine göre

sekiz yıldan onbeş yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.

(4) İşkence sonucunda ölüm meydana gelmişse, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükmolunur.” Şeklindedir.

İşkence suçunun özel görünüş şekilleri açısından ele aldığımızda, kamu görevlisinin, işkence suçunu teşkil eden icra hareketlerine başlandıktan sonra, icra hareketlerinin engel bir nedenden dolayı tamamlanamaması sonucunda işkence suçu, teşebbüs aşamasında kalmış olur.

İşkence suçuna iştirak hükümlerini incelediğimizde ise işkence suçu failinin yalnızca kamu görevlisi olduğu ve bu suç mahiyeti gereği mahsus yani özgü suç olduğundan dolayı bu suça iştirak edenler azmettiren ya da yardım eden fail olarak ceza sorumluluğu olacaktır.

Kanun koyucu işkence suçunda bu kurala istisna getirerek, suça iştirak eden yani katılan sivil kişilerin de kamu görevlisi gibi sorumlu olacağını belirtmiştir[4].

İşkence suçu birden fazla kimseye karşı işlenebilir. Her bir mağdur bakımından farklı suç oluşacaktır. İşkencenin cinsel tacizle birlikte gerçekleştirilmesi yukarıda da belirttiğimiz üzere cezayı artıran nitelikli unsurlardandır. (TCK 94/3) Buna göre failin ayrıca cinsel taciz suçundan sorumluluğu doğmayacaktır.

Son olarak işkence suçu savcılık tarafından re’sen soruşturması yapılır ve bu suçta zamanaşımı hükümleri işlemeyecektir.

 

[1] Artuk, Emine-Gökcen,Ahmet-Yenidünya,Caner, Özel Hükümler, s.241.

[2] Üzülmez, İşkence ve Eziyet Suçu, s.236

[3] Tezcan-Erdem-Önok,s.261;Demirbaş, İşkence, s.40 vd.

[4] Artuk, Emine-Gökcen,Ahmet-Yenidünya,Caner, Özel Hükümler, s.255.

 

Av. Osman Talha YILDIZ

Makaleler
Haksız Tahrik (TCK29)

Haksız Tahrik, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 29. maddesinde düzenlenmiştir. Türk Ceza Kanunu’nda Haksız Tahrik; “haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç̧ işleyen kimse” şeklinde tanımlanmıştır. Bir kişinin suçu Haksız tahrik etkisi altında işlemesi halinde kusur yeteneğinin azaldığı kabul edilir ve ceza sorumluluğu azalacaktır.

 

Haksız Tahrik ceza indiriminin uygulanabilmesi için haksız fiilin bir hiddet veya şiddetli bir elem etkisi olabilecek bir ağırlıkta olması gerekmektedir.

 

Yargıtay Ceza Genel Kurulu haksız tahriki şu şekilde tanımlamıştır; “tahrik, ceza hukuku bakımından bir kimseyi suç işlemeye yöneltme, teşvik etme ve bu kişinin iradesi üzerinde yapılan etki sonucu bu kişinin suç işleme doğrultusunda harekete geçirilmesidir. Failin haksız bir fiilin doğurduğu öfke veya elemin etkisi altında hareket ederek bir suç işlemesidir. Bu halde fail, suç işleme yönünde önceden bir karar vermeksizin dışarıdan gelen etkinin, psikolojik durumunda meydana getirdiği karışıklığın sonucu olarak suçu işlemeye yöneltmektedir.[1] Şeklinde tanımlanmıştır.

 

Haksız Tahrik Şartları Nelerdir?

 

Kişi bir suç işlediği zaman, TCK 29’da bulunan haksız tahrik ceza indirimi uygulanabilmesi için şu şartların varlığı aranmaktadır.

 

  1. Haksız tahrik teşkil eden bir fiil bulunmalıdır.
  2. Haksız tahrike neden olan suç fiili, haksız bir fiil olmalıdır.
  3. Haksız tahrik teşkil eden fiil faile yönelik olmalıdır.
  4. Fail, öfke veya şiddetli elem ve üzüntünün etkisi altında suç işlemelidir.
  5. İşlenen suç, öfke ve elemin oluşturduğu psikolojik durumun sonucu olmalıdır ve haksız fiil sonucunda failde hiddet veya şiddetli elem ortaya çıkmış olmalıdır.

 

Yargıtay 1. Ceza Dairesi’nin 2020/744 E. , 2020/1440 K.  Karar Sayılı İlamında; “kasten öldürme suçunda… maktulün hırsızlık amacıyla komşularının evine girmeye çalıştığı esnada olay yerinden arkadaşı ile geçen sanığın “hırsız var” diyerek bağırması üzerine, maktulün elinde bulunan tornavida ve cam parçasıyla üzerlerine doğru koştuğu, sanığın geri çekilmesi sonucu sanığın arkadaşı tanık… ‘a yöneldiği, elindeki cam parçası ile tanığa doğru hamle yaptığı, tanık…’ın maktulün kollarını tutularak etkisiz hale getirdiği esnada sanığın yanında bulunan av tüfeği ile maktule bir el ateş ederek ölümüne sebebiyet verdiği olayda,  TCK.nin 29. maddesinin uygulanması sırasında, maktulden sanığa ve yanında bulunan arkadaşı tanık…’a yönelen eylemlerin niteliği ve haksız tahrikin ulaştığı boyut nazara alındığında, cezada azami düzeyde indirim yapılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde indirim yapılarak fazla ceza tayini, Bozmayı gerektirmiştir[2]…” Şeklinde karar vermiştir.

 

Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2016/13000 E., 2017/10146 Kararında; “Olayın tek tanığı konumundaki katılanın arkadaşı …’ın, olayın hemen ardından sıcağı sıcağına verdiği soruşturma aşamasındaki beyanında, sanık ve katılanın sebebini bilmediği bir şekilde tartışmaya başladıklarını, tartışma esnasında aralarında küfürleşme olduğunu ve tartışmanın etkisi ile sanığın katılanı bıçakladığını beyan etmesi karşısında, ilk haksız hareketi yapanın tespit edilemediği olayda, şüphe sanık lehine değerlendirilerek, alt sınırdan TCK’nin 29. maddesi gereğince haksız tahrik indirimi uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir[3].”

 

 

 

 

Haksız Tahrik’in Meşru Savunmadan Farkı:

 

Haksız tahrik ile meşru müdafaa birbirine karıştırılmamalıdır. Meşru müdafaa  mevcut bir saldırı karşısında, korunma ihtimali olmayan hallerde kişinin, savunma amacıyla karşılık vermesine denir. Haksız tahrik ise yukarıda da açıkladığımız üzere “sona ermiş ya da henüz devam etmekte olan haksız bir eyleme zorunlu olmamakla birlikte mukabele edilmesidir.[4]”

 

Haksız tahrik etkisi altında suç işleyen bir kişiye cezada indirim yoluna gidilirken; meşru müdafaa da kişiye ceza verilmemektedir. Bir kişiye karşı işlenen bir suçta öncelikle meşru müdafaa hükümlerinin şartlarının oluşup oluşmadığına bakılmalıdır. Kişinin ceza alması gerekip gerekmediğinde meşru müdafaa hükümleri etkili olacaktır. Kişinin suç işlediği ve meşru müdafaanın şartlarının oluşmadığı ve kişinin meşru müdafaa hükümlerinden yararlanamayacağı anlaşıldığı takdirde haksız tahrik şartlarının oluşup oluşmadığına bakılacaktır.

 

“Suç ile tahrik fiili arasında nedensellik bağının mevcudiyeti bir oranın bulunmasını gerektirir. Bu bakımdan eğer işlenen suç, tahrik fiilinden açık bir şekilde ağır ise, sanık haksız tahrik indiriminden yararlanamaz. Tepkinin, tahrikin bir sonucu olduğu söylenemez. Tahrik böyle bir suçun işlenmesinde ancak bir vesile olmuştur”.[5]

 

 

Av. Osman Talha YILDIZ

 

 

 

[1] Artuk, Emine-Gökcen,Ahmet-Yenidünya,Caner, Ceza Hukuku Genel  Hükümler,8. Baskı, Ankara 2014, Adalaet Yayınevi s.471

[4] Kşz. Demirbaş, Özel Haksız Tahrik Halleri, s.47;Tutumlu, s.68

[5] Artuk, Emine-Gökcen,Ahmet-Yenidünya,Caner, Ceza Hukuku Genel  Hükümler,8. Baskı, Ankara 2014, Adalaet Yayınevi s.492

Makaleler
II. Türk Ceza Hukuku’nda Etkin Pişmanlık
  1. 17. Muhafaza görevini kötüye kullanma suçu (m. 289/2)

 

Muhafaza görevini kötüye kullanma suçu kanunun 289. Maddesinde düzenlenmiş ve tanımı yapılmıştır. Bu maddeye göre; “Muhafaza edilmek üzere kendisine resmen teslim olunan rehinli veya hacizli veya herhangi bir nedenle el konulmuş olan mal üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunmak, Muhafaza edilmek üzere kendisine resmen teslim olunan rehinli veya hacizli veya herhangi bir nedenle el konulmuş olan malın dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olmak” şeklinde düzenlenmiş ve tanımlanmıştır.

 

Birinci fıkraya göre suçun konusunu oluşturan mal üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunulması bu suçu oluşturacaktır. Teslim amacı muhafaza olduğu için, suçun konusunu oluşturan malın örneğin satılması, başkasına verilmesi gibi bu amaçla bağdaşmayan davranışlar, söz konusu suçu oluşturacaktır. Failin suç konusu eşyanın malik olması, cezanın indirilmesini gerektiren bir neden olarak kabul edilir.

 

Maddenin ikinci fıkrasında bu suçla ilgili olarak etkin pişmanlık hükmüne yer verilmiştir. Bu suçun konusunu oluşturan eşyanın kovuşturma başlamadan önce geri verilmesi veya bunun mümkün olmaması halinde bedelinin ödenmesi, etkin pişmanlığı gösteren kişi açısından cezada indirim yapılmasını gerektiren bir şahsi sebep olarak kabul edilmiştir.

Muhafaza görevini kötüye kullanma suçunda etkin pişmanlık hükümlerine Türk Ceza Kanunu’nun 289. Maddesinin 2. Fıkrasında yer verilmiştir. Buna göre; Bu suçun konusunu oluşturan eşyanın kovuşturma başlamadan önce geri verilmesi, etkin pişmanlığı gösteren kişi açısından cezada indirim yapılmasını gerektiren bir şahsi sebep olarak kabul edilmiştir.

 

Yani bu iade tazmini şartını, yerine getiren fail hakkında verilecek cezanın beşte dördü indirilecektir veya bunun mümkün olmaması halinde bedelinin ödenmesi, etkin pişmanlığı gösteren kişi açısından cezada indirim yapılmasını gerektiren bir şahsi sebep olarak kabul edilmiştir.

 

  1. 18. Tutuklu veya hükümlünün kaçması suçu (m. 292-293)

 

Hükümlü veya tutuklunun kaçması suçu; “Tutukevinden, ceza infaz kurumundan veya gözetimi altında bulunduğu görevlilerin elinden kaçan tutuklu veya hükümlü, Bu suçun, cebir veya tehdit kullanılarak işlenmesi, Bu suçun, silahlı olarak ya da birden çok tutuklu veya hükümlü tarafından birlikte işlenmesi, Bu suçun işlenmesi sırasında kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hallerinin veya kasten öldürme suçunun gerçekleşmesi ya da eşyaya zarar verilmesi” şeklindedir.

 

Kanun, gözaltına alındıktan sonra veya tutuklandıktan sonra kaçan kimseleri cezalandırmaktadır. Kanunen gözaltına alındıktan sonra kaçan kimseler de madde kapsamına alınmış olup, örneğin; karakol, nezarethanesinden kaçan kimseler hakkında da maddenin uygulanması sağlanmıştır.

 

Tutuklu veya hükümlünün kaçması suçunda etkin pişmanlık 293. Maddede düzenlenmiştir; Düzenlemeye göre gözaltına alınan, tutuklu veya hükümlüler açısından etkin pişmanlık hükmünün uygulanabilmesi için, teslim olgusunun kendiliğinden gerçekleşmesi gerekir. Yani teslim olgusu serbest irade ürünü olmadığı takdirde, etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanılamayacaktır.

 

  1. 19. İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak suçu (m. 297/4)

İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak suçu TCK’nın 297. Maddesinde; “İnfaz kurumuna veya tutukevine silah, uyuşturucu veya uyarıcı madde veya elektronik haberleşme aracı sokan veya bulunduran kişi” hakkında verilecek ceza düzenlenmiştir.

Bu suç tipinde bazı eşyaların yetkisiz olarak ceza infaz kurumlarına sokulması veya bulundurulması, suç haline getirilmiştir. Maddenin birinci ve ikinci fıkrasında yer alan eşyaları yanında bulunduran veya kullanan hükümlü veya tutuklu bunu kimden aldığını ve ne suretle elde ettiğini bildirirse etkin pişmanlıktan yararlanabilecektir. Söz konusu yasak eşyayı infaz kurumuna sokan kişinin etkin pişmanlık kapsamına alınmadığı anlaşılacaktır. İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak suçunda etkin pişmanlık; Maddenin 4. fıkrasında suç konusu yasak eşyayı infaz kurumu veya tutukevinde bulunduran kişiler açısından bir etkin pişmanlık hükmüne yer verilmiştir. Bu fıkra hükmü uyarınca, 1. ve 2. fıkralarda tanımlanan suçların konusunu oluşturan eşyayı yanında bulunduran veya kullanan hükümlü veya tutuklu, bunu kimden ve ne suretle elde ettiği hususunda bilgi verirse, verilecek ceza yarı oranında indirilecektir.

Ancak aynı indirimden, yasak eşyayı infaz kurumuna sokan fail ya da infaz kurumunda bulunduran ya da kullanan infaz koruma görevlisinin yararlanması olanaklı değildir. Çünkü etkin pişmanlığa ilişkin bu indirimden yalnızca hükümlü ve tutukluların yararlanması öngörülmüştür.

  1. 20. Silahlı örgüt yöneticisi veya üyesi olma suçu (m. 221-314)

 

Silahlı örgüt yöneticisi veya üyesi olma suçu TCK’nın 314. Maddesinde; “…dördüncü ve beşinci bölümlerinde yer alan suçları işlemek amacıyla, silahlı örgüt kuran veya yöneten kişi, birinci fıkradaki tanımlanan örgüte üye olanlara… “şeklinde düzenlenmiştir.

Belirtelim ki TCK 312. Maddesinde, Anayasal düzene karşı suçlar başlığı altında darbeye teşebbüs suçu, TCK 311. Maddede Hükümete karşı suç başlığıyla TCK 309. Maddede Yasama organına karşı suç başlığıyla Anayasayı ihlal suçu halinde üç suç halinde düzenlenmiştir. Darbeye teşebbüs suçunun cezası, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasıdır. Maddelere göre, cebir ve şiddet kullanarak Türkiye Cumhuriyeti yasama organının, hükümetinin veya anayasal düzeninin ortadan kaldırılmasına teşebbüs eden kişi, hem darbeye teşebbüs suçundan hem de işlediği her suçtan ayrı ayrı cezalandırılacaktır. Bu hüküm ayrı bir düzenlemedir. Düzenlemenin birinci fıkrasında bu fıkra kapsamına giren suçları işlemek amacıyla silahlı örgüt kurmak veya yönetmek, ayrı bir suç olarak tanımlanmıştır. İkinci fıkrada ise, bu nitelikleri taşıyan örgüte üye olmak, ayrı bir suç olarak yaptırım altına alınmıştır.

Düzenlemede geçen temel kavram örgüttür. Dikkat edilmelidir ki, genel olarak suç işlemek amacıyla örgüt kurmak, yönetmek veya bu örgüte üye olmak, kanunda yaptırım altına alınmış olmasına rağmen; bu maddede işlenmesi amaçlanan suçlar bakımından bir sınırlama getirilmiştir. Her iki suç açısından da örgütün niteliği bakımından farklılık vardır. Bu madde kapsamına giren örgütün, silahlı olması gerekmektedir. Yani silah bu suçun unsurunu oluşturmaktadır.

Örgütün bütün mensuplarının silahlı olması bu suç açısından zorunlu değildir; hedeflenen suçların işlenmesini sağlayabilecek derecede olmak üzere bazı üyelerin silahlı olması, suçun oluşması için yeterlidir. Her halde silah sayısının suçun oluşması bakımından yeterli olup olmadığının takdiri Hakime aittir.

Bu suç açısından etkin pişmanlık halleri 221. Maddede düzenlenmiştir. Silahlı örgüt yöneticisi veya üyesi olma suçunda etkin pişmanlık TCK 314. Maddesi 3. Fıkrasında; suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçuna ilişkin diğer hükümler, bu suç açısından aynen uygulanır. Şeklinde belirtmek suretiyle TCK 221. Maddeye doğrudan atıf yapmıştır.

Buna göre; suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçuna ilişkin diğer hükümlerin, bu suç açısından da aynen uygulanacağı kabul edilmiştir. Bu suçla bağlantılı olarak etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması ve bu doğrultuda gerekçelendirilmesi esas alınmalıdır.

Bu suça ilişkin diğer hususlar hakkında, suç işlemek amacıyla örgüt kurmak suçuna ilişkin madde gerekçesi ile bu suça bağlantılı etkin pişmanlık hükmünün gerekçesine bakılmalıdır.

Darbeye teşebbüs suçunda etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması mümkün değildir. kısaca, hükümete karşı suç işleyen TCK 312. Madde tanımlamasındaki Darbeye Teşebbüs Suçu’nda etkin pişmanlık söz konusu olmayacaktır. Örgüt üyesi, kurucusu veya yöneticisi hakkında uygulama alanı olan TCK 221. Maddesi’ndeki etkin pişmanlık hükümleri, darbeye teşebbüs suçu açısından uygulanmaz.

  1. 21. Suç için anlaşma suçu (m. 316/2)

 

Suç için anlaşma suçu TCK’nın 316. Maddesinde şu şekilde düzenlenmiştir; “Bu kısmın dördüncü ve beşinci bölümlerinde yer alan suçlardan herhangi birini elverişli vasıtalarla işlemek üzere iki veya daha fazla kişi, maddi olgularla belirlenen bir biçimde anlaşırlarsa, suçların ağırlık derecesine göre” cezaya hükmolunacağı şeklindedir.

Madde gerekçesinde; madde devletin ülkesine, egemenliğine, birliğine ve Anayasa düzenine karşı suçlardan herhangi birini işlemek üzere gerçekleştirilecek birleşmeleri önlemek maksadıyla caydırıcı bir tehlike suçunu meydana getirmiş bulunmaktadır. Bu maddede yer alan suç sadece bir anlaşmanın gerçekleştirilmesiyle oluşmaktadır. Anlaşmadan maksat, iki veya daha fazla kişinin madde metinde gösterildiği üzere, maddi olgularla belirlenen bir biçimde, bir irade birleşmesine varmış olmalarıdır. Suçun işlenmesinde kullanılacak vasıtalar hakkında da anlaşmanın gerçekleşmesi gereklidir.

765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 171. Maddesinde gizlice ittifak sözcükleri kullanılmıştır. Gizlice sözcüğü Kaynak Kanunda yoktur ve anlamsızdır. Bu nedenle yeniden meydana getirilen suç tanımında bu kelimeye yer verilmemiştir. Anlaşmanın açıkça yapılmış olması halinde fiilin suç teşkil etmemesinin anlamı olmaz.

Anlaşma konularından birisini oluşturan elverişli vasıtalardan suçun işlenmesinde kolaylık sağlayan her türlü gereçleri anlamak gereklidir. Ancak suçun işlenmesinde anlaşanların, vasıtayı da saptamış olmaları gerekir. Maddede yer alan anlaşmanın “maddi olgularla belirlenen bir biçimde olması” ibaresi, suçun oluştuğunu kabul edebilmek için bulunması gerekli delillerin, niteliğine işaret etmektedir.

Bir suçun işlenmesi için sadece anlaşmaya varmak, anlaşma konusu suç açısından bir hazırlık hareketidir. Eğer anlaşma konusu suçun icrasına başlanmamışsa, bu anlaşma dolayısıyla iştirak ve teşebbüs hükümlerinden hareketle cezaya hükmedilemeyecektir. Ancak, bu madde kapsamına giren suçlar açısından farklı bir yol izlenmiştir. Madde kapsamına giren suçların işlenmesi hususunda anlaşmaya varılması, bu suçlardan bağımsız bir suç olarak tanımlanmıştır. Bu madde kapsamına giren suçların icrasına başlanmamış olması bile, bu suçları işlemeye yönelik bir hazırlık hareketi mahiyetinde olup, anlaşma dolayısıyla cezaya hükmedilebilecektir.

Anlaşmaya varanların sayı bakımından yeterli olup olmadıkları, anlaşanların toplumda işgal ettikleri yer, kişilikleri, temsil ettikleri güç bakımından netice alabilecek durumda olup olmadıkları Hakim tarafından takdir edilecek ve saptanacaktır.

Suç için anlaşma suçunda etkin pişmanlık hükümleri TCK madde 316/2’de düzenlenmiş olup; “amaçlanan suç işlenmeden veya anlaşma dolayısıyla soruşturmaya başlanmadan önce bu ittifaktan çekilenlere ceza verilmez.”

Bu maddenin ikinci fıkrası ile, cezasızlık haliyle sonuçlanan bir etkin pişmanlık hali getirilmiştir. Buna göre; işlenmesi kararlaştırılan suçun icra hareketlerine geçilmesinden önce ve soruşturmaya başlamadan ittifaktan yani anlaşmadan çekilme halinde, çekilene ceza verilmeyecektir. Ancak, soruşturma başladıktan sonra anlaşmadan çekilme halinde bu etkin pişmanlık hali uygulanmayacaktır.

Etkin Pişmanlık Hükümlerinin Uygulanacağı Zaman

Etkin pişmanlığa uygun, TCK’nın 168. maddesinde sayılan suçlardan birisinin işlenmiş olması, Tamamlanmış bir suçun söz konusu olması (teşebbüs halinde etkin pişmanlık uygulanmaz) Sanığın veya şüphelinin pişmanlık göstererek, aynen iade veya tazmin suretiyle zararı gidermesi, Sanığın veya şüphelinin aynen iade veya tazmini kendi isteğiyle yapmış olması, İade veya tazminin, dava açılmadan önce veya dava açıldıktan sonra fakat hüküm verilmeden önce yapılması gibi hallerde etkin pişmanlık hükümleri her suç tipi açısından farklılık göstererek uygulanacaktır.

Sonuç

Sonuç olarak etkin pişmanlık hükümleri her suç tipinde farklı olmakla birlikte yukarıda açıklamaya çalıştığımız bazı suçlarda uygulama açısından aynı olacaktır. Bu suç tiplerinin, suçun ağırlığına, işleniş biçimine göre farklılık gösterirken bazı suçlarda cezayı kaldıran şahsi cezasızlık sebebi olarak şüpheli/sanık hakkında cezaya hükmolunmayacak olup, bazı suç tiplerinde ise cezayı azaltan etkin pişmanlık hükümleri olarak karşımıza çıkacaktır. Her suç tipini somut olayın içeriğine göre ayrı ayrı ele almak gerekir.

Av. Osman Talha YILDIZ

Makaleler
Tehdit Suçu (TCK 106)

Tehdit suçu, Türk Ceza Kanunu’nun 106. Maddesinde düzenlenmiştir. Tehdit suçunun temel şeklinde mağdurun kendisi veya yakınına karşı, hayatına, vücut ve cinsel dokunulmazlığına yönelik yapılacak olan bir saldırının gerçekleşeceği ihtimaliyle tehdit fiili oluşacaktır.

 

Tck 106. Maddesinde, hürriyete karşı suçlar başlığı altında tehdit şu şekilde açıklanmıştır. “Bir başkasını, kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit eden kişi, altı aydan iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağından veya sair bir kötülük edeceğinden bahisle tehditte ise, mağdurun şikayeti üzerine, altı aya kadar hapis veya adlî para cezasına hükmolunur.” Şeklindedir.

 

Ancak tehdit fiilinin;

a) Silahla,

b) Kişinin kendisini tanınmayacak bir hale koyması suretiyle, imzasız mektupla veya özel işaretlerle,

c) Birden fazla kişi tarafından birlikte,

d) Var olan veya var sayılan suç örgütlerinin oluşturdukları korkutucu güçten yararlanılarak, İşlenmesi halinde, fail hakkında iki yıldan beş yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.” Şeklinde düzenlenmiş, birinci fıkraya nazaran 106. Maddenin ikinci fıkrasında daha ağır cezayı gerektiren nitelikli unsurlar sayılmıştır.

 

Tehdit Suçu İle Korunan Hukuki Değer

 

Tehdit suçu ile korunan hukuki değer bir kişinin endişe duymadan, korkusuz, huzur ve emniyet duygusu ile yaşaması korunmak istenmiştir. Tehdit, Mağdurun güvenlik duygusunun endişeye düşmesi, serbestçe karar verebilme ve hareket edebilmesini tehlike altına alan bir eylemdir. Yargıtay tehdit suçunun mağdur üzerinde oluşturduğu ruhsal tedirginliği de suç saymaktadır.

Suçun Unsurları

 

Tehdit suçu “bir başkasını, kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit edilmesi” bu suçun fiilini oluşturacaktır. Suçun faili herkes olabilir ancak failin mağduru haksız ve ağır bir zarara uğratacağını bildirerek tehdit etmesi gerekmektedir. Tehdit suçunun mağduru ise muhatabı belli olan, tehdit eylemini gerçekleştiren herkes bu suçun mağduru olabilmektedir.

Tehdit suçunun konusu, mağdurun iç huzurunun bozulması ve mağdurda korku, elem ve endişe meydana getirmesi ile suç oluşacaktır. Suçun oluşması için mağdurda korku, panik, endişe oluşturması yeterlidir. Tehdit suçunun manevi unsuru kasttır. Bu suç yalnızca kasten işlenebilen bir suçtur. Fail başkasına karşı haksız bir şekilde tehdit eylemi ile zarar verdiğini bilmeli ve istemelidir.

 

Hukuka Aykırılık Unsuru

 

Tck’nın 106. Maddesinde de belirtildiği üzere failin, mağdura yönelik “bir saldırı gerçekleştireceği; kötülük edeceği ve zarara uğratacağı” mağdurda bırakacağı etkinin haksızlığını göstermektedir.

Kişinin haksız bir eyleme karşı tehdit suçunu işlemesi halinde somut olayın özelliğine göre meşru savunma (m. 25/1) veya haksız tahrik (m.29) hükümlerinin uygulanması mümkün olabilir.[1]

 

Suçun Özel Görünüş Şekilleri

 

Tehdit suçu, kanuni tanımda ayrıca bir neticenin gerçekleşmesini aramadığından tehdit teşkil eden hareketlerin tamamlandığı anda oluşur.[2] Tehdit bir tehlike suçu olup bir anlık söz ve hareketler ile gerçekleştiğinden, bu suç teşebbüse elverişli değildir. Başka bir ifade ile tehditten mağdurun etkilenmiş olması, iç huzurunun bozulmuş, irade hürriyetinin etkilenmiş olması aranmaksızın, objektif olarak bu sonuçları doğurmaya elverişli hareketlerin yapılmasıyla tamamlanır[3]. Tehdit suçuna iştirakin her şekli mümkün olup bu suç açısından iştirak farklı bir özelliğe sahip değildir[4].

 

Belirlenebilir bir veya birden fazla kişi tehdit suçunun mağduru olabildiğinden TCK’da düzenlenen zincirleme suç, aynı nevi’den fikri içtima ve farklı nevi’den fikri içtima hükümlerinin uygulanması mümkündür. Örneğin, halı saha maçında karşı takımın altı oyuncusuna birden “maçı kaybetmezseniz sizi öldürürüm” sözüyle tehditte bulunan fail, bir fiille birden fazla kişiye karşı aynı suçu işlediğinden aynı nevi’den fikri içtima hükümleri uygulanır. Yargıtay failin bir fiille bütün gruba tehdit etmesi eyleminden dolayı tüm mağdurlar bakımından ayrı ayrı cezalandırılmasına hükmeden yerel mahkemenin kararını bozmuştur[5].

Tehdit suçu ile başka suçların fikri içtimaı mümkündür. Örneğin, fail kişiyi korkutmak amacıyla silahı doğrultarak “borcunu ödemezsen seni yollum yaparım” demesi durumunda bir fiille hem tehdit hem de şeref ve saygınlığı rencide edebilecek sözle hakaret suçunu meydana getirmiş olur. Bu durumda farklı nev’iden fikri içtima hükümlerine başvurulur. Fikri içtima, birden fazla ortaya çıkan ve her biri ayrı, birbirinden bağımsız suç teşkil eden neticelerden gerçek içtima kurallarının uygulanıp faile daha fazla cezanın verilmesini engelleyen bir kurumdur[6]. Bu suçlardan fail en ağır cezayı gerektiren suçtan cezalandırılması gerekir. En ağır suç tespit ederken failin eyleminin yol açtığı ceza somut olay incelenerek tespit edilir[7].

Av. Osman Talha YILDIZ

[1] [1] Artuk, Emine-Gökcen,Ahmet-Yenidünya,Caner, Ceza Hukuku Özel Hükümler,15. Baskı,Ankara 2015, s.361

[2] Artuk, Emine-Gökcen,Ahmet-Yenidünya,Caner, Özel Hükümler, s.299.

 

[3] Üzülmez, Tehdit, s. 123.

[4] Sözüer, a.g.e., s. 144.

[6] Ayhan Önder, Ceza Hukuku Genel Hükümler Beta Yayıncılık, 2. Baskı, İstanbul, 1992, s. 486; Artuk, Emine-Gökcen,Ahmet-Yenidünya,Caner, Genel Hükümler, s. 710.

[7] [7] https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/1102238 Erişim Tarihi: 13.10.2020

 

 

 

 

 

Makaleler
İnanç, Düşünce ve Kanaat Hürriyetinin Kullanılmasını Engelleme Suçu (TCK 115/2)

İbadetin Engellenmesi Suçu ( TCK m.115/2)

İnanç, düşünce ve kanaat hürriyetinin kullanılmasını engelleme suçu Türk Ceza Kanunumuzun 115/2 maddesinde düzenlenmiştir. Maddede; “Cebir veya tehdit kullanarak, bir kimseyi dini, siyasi, sosyal, felsefi inanç, düşünce ve kanaatlerini açıklamaya veya değiştirmeye zorlayan ya da bunları açıklamaktan, yaymaktan meneden kişi, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.” Şeklinde düzenlenmiş ve yaptırım altına alınmıştır. Bu suçta Cebir veya tehditle zorlamanın, mağdurun üzerinde etki doğurup doğurmaması önemli değildir.

 

Suçla Korunan Hukuki Değer

Din ve vicdan hürriyeti kişilerin istedikleri dine inanmaları ve özgür iradeleri ile seçtikleri dinin gereklerini yerine getirebilmelerini ifade eder. Kişilerin vicdan hürriyetinin gereği olan bir dine, katılması ya da katılmaması konusunda kişinin sahip olduğu serbesti ve ibadet hürriyeti de vatandaşların en temel haklarındandır. Kısaca bu suç ile korunan hukuki değer Anayasanın 24. Maddesinde belirtildiği üzere herkesin inanç, düşünce ve kanaat hürriyetine sahip olduğu, ibadetin özgürce yapılabileceği ve kimsenin dini inanç ve kanaatlerinin açıklamaya zorlanamayacağıdır.

 

Suçun Maddi Unsurları

İnanç, düşünce ve kanaat hürriyetinin kullanılmasını engelleme suçunun maddi unsurları arasında; dini inancın veya dini ibadetlerin bireysel veya toplu olarak yerine getirilmesinin engellenemeyeceği ve cebir, tehdit ve şiddet kullanarak ibadetlerin engellenmesi konusu yaptırıma bağlanmıştır.

Bu suçun faili herkes olabilir yani herkes bu suçu işleyebilir ancak suçun mağduru dini inancının gereklerini yerine getiren veya bireysel ya da toplu olarak dini ibadet yapan kimselerdir. Bu suç ile ibadetlerin, bireysel veya toplu halde yapılmasının icrası korunmaktadır.

 

 Daha Ağır Cezayı Gerektiren Nitelikli Unsur

 TCK’nın 119. Maddesinin 1. Fıkrası son bölümde “inanç, düşünce ve kanaat hürriyetinin kullanılmasını engelleme, konut dokunulmazlığının ihlali ile iş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçlarının;

 

a) Silahla,

b) Kişinin kendisini tanınmayacak bir hale koyması suretiyle, imzasız mektupla veya özel işaretlerle,

c) Birden fazla kişi tarafından birlikte,

d) Var olan veya var sayılan suç örgütlerinin oluşturdukları korkutucu güçten yararlanılarak,

e) Kamu görevinin sağladığı nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle,

İşlenmesi halinde, verilecek ceza bir kat artırılır.

 

Bu suçların işlenmesi sırasında kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hallerinin gerçekleşmesi durumunda, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır.” Şeklinde yaptırıma bağlanmıştır.

İnanç, düşünce ve kanaat hürriyetinin kullanılmasını engelleme suçu, yalnızca kasten işlenebilen bir suçtur. Fail, suç fiilini bilerek ve isteyerek işlemelidir. Bu suçun olası kast ile de işlenebileceği, kanunda doğrudan kastı vurgulayan herhangi bir ibare olmadığındandır. Bu suç ile güdülen amacın (saikin) bir önemi bulunmamaktadır.[1]

 

Suçun özel Görünüş Şekilleri

İnanç, düşünce ve kanaat hürriyetinin kullanılmasını engelleme suçunun tamamlanması, failin hareketi sonucu, dini inancın yerine getirilmesinin ya da ibadetin engellendiği anda suç tamamlanır. Bu sebeple icra hareketlerinin tamamlanamaması gerekse de icra hareketlerinin tamamlanıp neticenin gerçekleşmemesi halinde suç tamamlanacaktır.

Bu suça iştirakin her şekli mümkündür. İbadetin engellenmesi suçunun icrası sırasında uygulanan cebrin, kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış haline sebebiyet vermesi halinde ise, faile ayrıca kasten yaralama suçundan dolayı ceza verilir. Suçu soruşturma ve kovuşturması şikayete bağlı değildir, bu suçun soruşturma ve kovuşturması re’sen yapılır[2].

Av. Osman Talha YILDIZ

[1] Artuk, Emine – Gökcen, Ahmet-Yenidünya, Caner, Ceza Hukuku Özel Hükümler,15. Baskı, Ankara 2015, s.416

[2] Artuk, Emine – Gökcen, Ahmet-Yenidünya, Caner, Ceza Hukuku Özel Hükümler,15. Baskı, Ankara 2015, s.416

© OTY HUKUK

This function has been disabled for Avukat Osman Talha Yıldız.

Yardıma mı ihtiyacınız var?